Getuigen van de tijd, metgezellen in verandering, symbolen van levenscycli – bomen dragen een diepe sociale en ecologische betekenis. Er bestaat geen eenduidige definitie van een ‘oude’ boom: de leeftijd waarop een boom als oud wordt beschouwd, verschilt per soort en context. Oude bomen zijn het best te begrijpen aan de hand van hun structurele en ecologische kenmerken — dikke schors, holtes, dood hout, grote kronen, complexe vertakkingen en uitgebreide ondergrondse wortelstelsels ondersteund door mycorrhizanetwerken. Deze kenmerken creëren leefgebieden en ondersteunen stedelijke biodiversiteit op manieren die jonge bomen eenvoudigweg nog niet kunnen. Hun grote kronen bieden diepe schaduw, koelen straten en reguleren microklimaten, terwijl hun uitgebreide wortelstelsels de bodem stabiliseren en grote hoeveelheden water opnemen. Wanneer een oude boom verloren gaat, duurt het vele jaren voordat nieuwe bomen dit verlies kunnen compenseren. Naast deze ecologische waarde bieden oude bomen een levend oriëntatiepunt, die de identiteit van een plek vormgeeft en het verleden, heden en de toekomst met elkaar verbindt.